Warsztaty z fotografii kulinarnej

WARSZTATY Z FOTOGRAFII KULINARNEJ

Cena szkolenia: 1400 zł od osoby

Czas trwania: 10 h dydaktycznych – 1 dzień szkoleniowy w godzinach 9:00-17:00

Szkolenia organizowane w formie szkolenia zamkniętego w lokalu zleceniodawcy przy minimum 4 osobach.

Fotografia kulinarna telefonem dla gastronomii to praktyczny warsztat dla osób, które chcą samodzielnie tworzyć lepsze zdjęcia jedzenia i miejsca. Szkolenie zaczyna się od pracy na realnym daniu i pokazuje, jak krok po kroku przejść od przypadkowego, słabego zdjęcia do kadru, który jest apetyczny, czytelny i gotowy do publikacji.

Uczestnicy uczą się przygotowywać danie do zdjęcia, wykorzystywać przestrzeń lokalu, pracować ze światłem dziennym i prostym światłem sztucznym, budować kompozycję, panować nad pierwszym, drugim i trzecim planem oraz obrabiać zdjęcia w telefonie. W wariancie rozszerzonym poznają także subtelne sposoby wykorzystania narzędzi opartych na sztucznej inteligencji do porządkowania zdjęć bez utraty ich naturalnego charakteru.

Szczególny nacisk położony jest na praktykę, porównywanie efektów i tworzenie własnego zestawu zdjęć. Szkolenie jest przeznaczone dla kucharzy, cukierników, właścicieli lokali, managerów gastronomii, osób odpowiedzialnych za media społecznościowe oraz wszystkich, którzy chcą pokazać jedzenie i charakter miejsca w sposób bardziej świadomy, estetyczny i przekonujący.

1. Główne założenie szkolenia

Szkolenie jest praktycznym warsztatem tworzenia zdjęć kulinarnych dla branży gastronomicznej. Nie jest to klasyczny kurs fotografii i nie powinien zaczynać się od teorii, ustawień aparatu, omawiania sprzętu ani pojęć oderwanych od codziennej pracy w lokalu.

Od pierwszych minut uczestnicy zobaczą prawdziwe danie, przygotowane stanowisko pracy, źródło światła, tło, dodatki i telefon. Szkolenie pokaże cały proces przemiany zdjęcia: od przypadkowego, źle ułożonego i źle oświetlonego kadru do zdjęcia świadomie zbudowanego, apetycznego i gotowego do publikacji.

Najważniejszą zasadą szkolenia jest praca na żywym przykładzie. Uczestnicy nie tylko słuchają o tym, co działa. Oni od razu widzą, dlaczego coś nie działa, jak to poprawić i jaki efekt daje każda decyzja.

Ścieżka pracy uczestnika wygląda następująco:

danie zostaje pokazane w wersji przypadkowej,
uczestnicy widzą, dlaczego pierwsze zdjęcie nie działa,
prowadzący porządkuje danie i usuwa elementy rozpraszające,
zmieniane są tło, dodatki i światło,
budowany jest pierwszy, drugi i trzeci plan,
wybierane są ujęcia najlepiej pasujące do charakteru dania,
uczestnicy wykonują serię zdjęć telefonem,
zdjęcia są porównywane, wybierane i poprawiane,
na końcu powstaje zestaw materiałów gotowych do dalszego wykorzystania.

Uczestnik wychodzi nie z trzema zdjęciami, lecz z pakietem kilkunastu, a najlepiej około dwudziestu zdjęć. Część z nich będzie zdjęciami roboczymi, pokazującymi drogę od błędu do dobrego efektu. Część będzie zdjęciami końcowymi, które można dalej wykorzystać w mediach społecznościowych, menu, wizytówce Google, stronie internetowej albo materiałach promocyjnych lokalu.

2. Charakter szkolenia

Szkolenie jest prowadzone językiem praktyki, obrazu i doświadczenia. Nie chodzi o to, aby uczestnicy poznali fotograficzne słownictwo. Chodzi o to, aby nauczyli się podejmować dobre decyzje przy talerzu, świetle, tle i telefonie.

Każdy ważny temat jest pokazany na przykładzie. Jeżeli mówimy o świetle, uczestnik ma zobaczyć to samo danie w złym i dobrym świetle. Jeżeli mówimy o kompozycji, uczestnik ma zobaczyć różnicę między kadrem przypadkowym a kadrem uporządkowanym. Jeżeli mówimy o przestrzeni restauracji, uczestnik ma zobaczyć, jak fragment wnętrza może opowiadać historię miejsca, zamiast być tylko tłem.

Szkolenie rozwija trzy umiejętności:

umiejętność patrzenia, czyli rozumienie, dlaczego jedno zdjęcie działa, a drugie nie,
umiejętność układania sceny, czyli przygotowanie dania, tła, dodatków, pierwszego planu i dalszych planów,
umiejętność wykonania i poprawienia zdjęcia telefonem, czyli zrobienie serii zdjęć, wybór najlepszych ujęć i przygotowanie ich do publikacji.

3. Grupa docelowa

Szkolenie jest przeznaczone dla osób z branży gastronomicznej, które chcą samodzielnie tworzyć lepsze zdjęcia jedzenia i miejsca.

Adresatami szkolenia są kucharze, cukiernicy, właściciele restauracji, kawiarni, cukierni, zajazdów, pensjonatów i hoteli z ofertą gastronomiczną. Szkolenie jest również przeznaczone dla managerów gastronomii, osób prowadzących komunikację w mediach społecznościowych, twórców małych marek spożywczych, dietetyków oraz osób rozwijających własny biznes kulinarny.

Szczególnie ważne jest to, że szkolenie nie jest adresowane wyłącznie do osób, które chcą robić poprawne technicznie zdjęcia jedzenia. Jest adresowane do osób, które chcą pokazać charakter miejsca, jakość jedzenia, atmosferę lokalu i opowieść, która stoi za daniem.

4. Cel szkolenia

Celem szkolenia jest nauczenie uczestników, jak samodzielnie przygotować i wykonać telefonem serię zdjęć kulinarnych, które są apetyczne, czytelne, estetyczne i spójne z charakterem miejsca.

Po szkoleniu uczestnik potrafi:

przygotować danie do zdjęcia,
znaleźć dobre miejsce w lokalu,
wykorzystać światło dzienne,
ustawić proste światło sztuczne,
zbudować czytelną kompozycję,
rozplanować pierwszy, drugi i trzeci plan,
wykonać serię zdjęć telefonem,
wybrać najlepsze ujęcia,
poprawić zdjęcia w prostych narzędziach dostępnych na telefonie,
przygotować zdjęcia do publikacji,
wykorzystać elementy miejsca jako część opowieści o lokalu.

Ważnym celem szkolenia jest także pokazanie, że zdjęcie kulinarne może opowiadać historię miejsca. Restauracja, kawiarnia, zajazd, hotel czy pensjonat mają własny charakter. Może to być drewno stołu, ceramika, obrus, ogród, bar, piec, stara cegła, widok za oknem, fragment kuchni, dłoń kucharza, lokalne składniki albo sposób podania. Te elementy nie powinny być przypadkową dekoracją. Powinny wspierać opowieść o miejscu i wzmacniać odbiór dania.

5. Efekt dla uczestnika

Po zakończeniu szkolenia uczestnik posiada własny zestaw zdjęć wykonanych podczas warsztatu. Nie chodzi wyłącznie o zdjęcia końcowe, ale również o zdjęcia pokazujące drogę dochodzenia do dobrego efektu.

Zakładany efekt pracy uczestnika to około piętnaście do dwudziestu zdjęć. W tym zestawie znajdą się zdjęcia robocze, zdjęcia porównawcze oraz kilka zdjęć gotowych do dalszego wykorzystania.

W zestawie również znajdą się:

zdjęcie początkowe, wykonane w sposób przypadkowy,
zdjęcie po uporządkowaniu dania,
zdjęcie pokazujące różnicę między złym i dobrym światłem,
zdjęcie wykonane przy świetle dziennym,
zdjęcie wykonane przy prostym świetle sztucznym,
zdjęcie z góry,
zdjęcie pod kątem,
zdjęcie z poziomu stołu,
zdjęcie detalu,
zdjęcie z widocznym charakterem miejsca,
zdjęcie z pierwszym, drugim i trzecim planem,
zdjęcie przed obróbką,
zdjęcie po obróbce,
zdjęcie przygotowane do publikacji w mediach społecznościowych,
zdjęcie, które można wykorzystać w menu, na stronie internetowej lub w wizytówce Google.

Dzięki temu uczestnik nie tylko wychodzi z ładnymi zdjęciami. Wychodzi z zapamiętaną ścieżką pracy. Widzi, co zmienił i dlaczego efekt stał się lepszy.

6. Organizacja przestrzeni od początku szkolenia

Już przed rozpoczęciem szkolenia będzie przygotowane stanowisko pokazowe.

Na stanowisku będzie znajdować się realne danie, talerz lub naczynie, tło, kilka dodatków, proste elementy stylizacji, źródło światła dziennego oraz proste światło sztuczne. Warto przygotować również białą powierzchnię do odbicia światła, ciemną powierzchnię do pogłębienia cienia, dyfuzor, uchwyt do telefonu i kilka elementów związanych z charakterem miejsca.

Pierwszy pokaz będzie celowo rozpoczęty od złego zdjęcia. Danie może być ustawione przypadkowo, w niekorzystnym świetle, z chaotycznym tłem i bez wyraźnego głównego bohatera. Następnie prowadzący krok po kroku będzie poprawiać sytuację.

Stanowisko umozliwi pokazanie:

niekorzystnego ustawienia dania,
niekorzystnego światła,
przypadkowego tła,
braku głównego bohatera,
zbyt dużej liczby elementów w kadrze,
poprawy po uporządkowaniu talerza,
poprawy po zmianie tła,
poprawy po zmianie światła,
poprawy po wprowadzeniu pierwszego i dalszych planów,
różnicy między zdjęciem dokumentacyjnym a zdjęciem świadomie zbudowanym.

To otwarcie będzie miało charakter żywej demonstracji. Uczestnik od razu widzi, że poprawa zdjęcia nie wynika z drogiego sprzętu, ale z serii prostych decyzji.

7. Szczegółowy program szkolenia:

Moduł 1. Od złego zdjęcia do dobrego zdjęcia

Pierwszy moduł zaczyna się od praktyki. Prowadzący pokazuje przygotowane stanowisko z daniem i wykonuje pierwsze zdjęcie w sposób celowo niekorzystny. To zdjęcie staje się punktem wyjścia do rozmowy.

Uczestnicy widzą zdjęcie, które nie działa. Następnie wspólnie rozkładają je na elementy. Patrzą, czy wiadomo, co jest głównym bohaterem. Sprawdzają, czy światło pomaga, czy szkodzi. Oceniają tło, kolorystykę, ułożenie dania, czystość talerza i obecność przypadkowych przedmiotów.

Następnie prowadzący poprawia zdjęcie krok po kroku. Nie opowiada abstrakcyjnie o zasadach. Pokazuje decyzje.

Zakres modułu obejmuje:

wykonanie pierwszego, celowo słabego zdjęcia,
analizę tego, dlaczego zdjęcie nie działa,
wskazanie głównego bohatera albo jego braku,
uporządkowanie talerza,
usunięcie zbędnych elementów,
zmianę tła,
zmianę ustawienia względem światła,
dodanie albo usunięcie elementów z pierwszego planu,
wykonanie kolejnych zdjęć porównawczych,
krótkie omówienie efektu po każdej zmianie.

Ćwiczenie modułu nosi nazwę „Co poprawiłbyś jako pierwsze?”. Uczestnicy patrzą na zdjęcie wyjściowe i wskazują trzy elementy, które ich zdaniem najbardziej psują efekt. Następnie prowadzący sprawdza te propozycje w praktyce.

Efektem modułu jest pierwsza seria zdjęć porównawczych. Uczestnicy widzą drogę od nieudanego kadru do zdjęcia, które zaczyna działać.

Moduł 2. Analiza zdjęć, które działają

Po pierwszym praktycznym pokazie uczestnicy są gotowi na analizę dobrych zdjęć. Teraz nie oglądają ich biernie. Mają już doświadczenie z pierwszego stanowiska i potrafią dostrzec elementy, które przed chwilą były poprawiane na żywo.

W tej części pokazujemy kilka zdjęć kulinarnych, które dobrze działają. Mogą to być zdjęcia dania restauracyjnego, deseru, kawy, produktu lokalnego, zdjęcie z wnętrzem lokalu albo zdjęcie prostego jedzenia pokazane w piękny sposób.

Każde zdjęcie rozkładamy na elementy.

Analiza obejmuje:

głównego bohatera zdjęcia,
przygotowanie jedzenia,
kierunek światła,
pierwszy plan,
drugi plan,
trzeci plan,
kolorystykę,
tło,
naczynia i dodatki,
nastrój zdjęcia,
opowieść o miejscu,
możliwe zastosowanie zdjęcia.

Najważniejsze pytanie brzmi: dlaczego to zdjęcie działa?

Drugie pytanie brzmi: co możemy z tego zabrać do własnej restauracji, kawiarni, cukierni, zajazdu albo pensjonatu?

Ten moduł nie powinien być długi. Ma uruchomić sposób patrzenia, a nie zastąpić praktykę.

Moduł 3. Przygotowanie dania do zdjęcia

W tym module uczestnicy uczą się, że zdjęcie zaczyna się przed użyciem telefonu. Danie musi być przygotowane do zdjęcia, ale nie może stracić naturalności.

Prowadzący pokazuje, jak uporządkować talerz, poprawić główny składnik, ograniczyć nadmiar sosu, dodać świeży akcent, wydobyć teksturę i zadbać o czystość. Ważne jest pokazanie różnicy między dekoracją a sensowną stylizacją. Dodatki nie mają zasłaniać dania. Mają je wzmacniać.

Zakres modułu obejmuje:

wybór głównego bohatera dania,
ułożenie najważniejszego składnika,
kontrolę porcji,
czystość talerza,
pracę z sosem,
świeżość dodatków,
wprowadzenie akcentu kolorystycznego,
pokazanie tekstury,
dobór talerza, miski, deski albo szkła,
zachowanie naturalnego charakteru potrawy,
unikanie przesadnej dekoracji.

W tej części warto pracować na różnych przykładach. Inaczej przygotowuje się zupę, inaczej deser, inaczej burger, inaczej kawę, a inaczej danie w sosie. Szczególną uwagę warto poświęcić daniom trudnym: brązowym, beżowym, jednolitym kolorystycznie i takim, które szybko tracą świeżość.

Ćwiczenie polega na przygotowaniu dania do zdjęcia w dwóch wersjach. Pierwsza wersja jest naturalna, ale przypadkowa. Druga jest świadomie uporządkowana. Uczestnicy fotografują oba warianty i porównują efekt.

Efektem modułu jest kilka zdjęć porównawczych pokazujących, jak przygotowanie jedzenia wpływa na odbiór zdjęcia.

Moduł 4. Miejsce jako część opowieści

Ten moduł jest szczególnie ważny dla restauracji, kawiarni, zajazdów, hoteli i pensjonatów. Zdjęcie kulinarne nie powinno zawsze kończyć się na poprawnie pokazanym talerzu. Może pokazywać charakter miejsca.

Uczestnicy uczą się patrzeć na przestrzeń lokalu jak na część zdjęcia. Stół, bar, okno, zasłona, ceramika, drewno, ogród, taras, piec, fragment kuchni, dłoń kucharza, lokalny produkt albo widok za oknem mogą opowiadać historię miejsca. Warunek jest jeden: muszą wzmacniać zdjęcie, a nie odciągać uwagę od dania.

Zakres modułu obejmuje:

rozpoznanie elementów charakterystycznych dla miejsca,
wybór tła, które wspiera danie,
odróżnienie tła świadomego od przypadkowego,
wykorzystanie stołu, baru, okna, ogrodu, tarasu albo wnętrza,
pracę z pierwszym, drugim i trzecim planem,
pokazanie klimatu miejsca bez utraty czytelności dania,
usuwanie elementów rozpraszających,
budowanie zdjęcia, które mówi nie tylko „to jest jedzenie”, ale także „to jest nasze miejsce”.

W tym module szczególnie ważne jest rozróżnienie między tłem przypadkowym a tłem świadomym. Przypadkowe tło pokazuje bałagan. Świadome tło buduje nastrój i zaufanie.

Uczestnicy pracują z pierwszym, drugim i trzecim planem. Pierwszy plan może wprowadzać widza w scenę. Może to być fragment serwety, sztuciec, składnik, dłoń, szklanka albo element stołu. Drugi plan najczęściej należy do dania. Trzeci plan może pokazywać klimat miejsca, ale powinien pozostać podporządkowany głównemu bohaterowi.

Ćwiczenie polega na znalezieniu w przestrzeni dwóch lub trzech miejsc, które mogą być dobrym tłem dla zdjęcia. Uczestnicy wykonują zdjęcie samego dania oraz zdjęcie dania z elementem miejsca. Następnie porównują, które zdjęcie jest bardziej przekonujące i dlaczego.

Efektem modułu jest seria zdjęć, w których danie zostaje pokazane nie tylko jako potrawa, lecz także jako część doświadczenia związanego z miejscem.

Moduł 5. Światło dzienne i proste światło sztuczne

Światło jest jednym z najważniejszych tematów szkolenia, ale powinno być pokazane wyłącznie praktycznie. Uczestnicy mają zobaczyć, jak zmienia się jedzenie w zależności od miejsca, kierunku i rodzaju światła.

Pierwsza część modułu dotyczy światła dziennego. Prowadzący pokazuje pracę przy oknie, światło boczne, światło padające zza dania, światło miękkie oraz sytuację, w której słońce jest zbyt ostre. Uczestnicy widzą, jak można pomóc sobie białą kartką, blendą, dyfuzorem albo ciemną powierzchnią.

Druga część modułu dotyczy prostego światła sztucznego. Nie chodzi o profesjonalne studio fotograficzne. Chodzi o niedrogie, dostępne rozwiązania, które można kupić w sklepach internetowych albo na popularnych platformach sprzedażowych. Mogą to być małe lampy LED, proste panele świetlne, lampki z regulacją barwy, niewielkie statywy, uchwyty, dyfuzory i białe powierzchnie odbijające światło.

Zakres modułu obejmuje:

światło dzienne przy oknie,
światło boczne,
światło zza dania,
światło miękkie i ostre,
odbijanie światła białą powierzchnią,
pogłębianie cienia ciemną powierzchnią,
zmiękczanie światła,
unikanie niekorzystnego światła z sufitu,
wykorzystanie prostych lamp LED,
kontrolę barwy światła,
ustawienie światła sztucznego tak, aby jedzenie nadal wyglądało naturalnie,
porównanie efektów przy świetle dziennym i sztucznym.

Uczestnicy powinni zobaczyć, że światło sztuczne może uratować sytuację wtedy, gdy lokal jest ciemny, zdjęcia trzeba zrobić wieczorem albo światło dzienne jest zbyt słabe. Jednocześnie trzeba pokazać, że złe światło sztuczne może łatwo zniszczyć kolor jedzenia. Dlatego ważne jest ustawienie kierunku, miękkości i barwy światła.

Ćwiczenie polega na sfotografowaniu tego samego dania w kilku wariantach. Pierwszy wariant to światło przypadkowe. Drugi wariant to światło dzienne. Trzeci wariant to światło dzienne z odbiciem. Czwarty wariant to światło sztuczne. Piąty wariant to światło sztuczne z prostym zmiękczeniem i korektą kierunku.

Uczestnicy porównują zdjęcia i wybierają sytuacje, w których jedzenie wygląda najbardziej naturalnie, świeżo i apetycznie.

Moduł 6. Kompozycja: porządek, plany i prowadzenie wzroku

W tym module wprowadzane są zasady kompozycji, ale nadal przez praktykę. Nie chodzi o wykład o regułach. Chodzi o pokazanie, jak zapanować nad zdjęciem.

Uczestnicy uczą się wybierać głównego bohatera, porządkować kadr, usuwać elementy zbędne, prowadzić wzrok odbiorcy i budować napięcie między pierwszym, drugim i trzecim planem.

Zakres modułu obejmuje:

wybór głównego bohatera zdjęcia,
porządkowanie kadru,
odejmowanie elementów, które nie pomagają,
prowadzenie wzroku odbiorcy,
wykorzystanie pierwszego planu,
świadome ustawienie drugiego planu,
podporządkowanie trzeciego planu głównej opowieści,
pracę z pustą przestrzenią,
zdjęcie z góry,
zdjęcie pod kątem,
zdjęcie z poziomu stołu,
zdjęcie detalu,
zdjęcie pokazujące szerszy kontekst miejsca,
zdjęcie pionowe przygotowane z myślą o mediach społecznościowych.

Pierwszy plan może wprowadzać w zdjęcie. Może to być fragment serwety, sztuciec, składnik, dłoń, szklanka albo element stołu. Drugi plan zwykle niesie główną treść, czyli danie. Trzeci plan może pokazywać przestrzeń, światło, wnętrze, bar, ogród albo inny element, który mówi coś o miejscu.

Ważne jest pokazanie, że kompozycja nie polega na dodawaniu ozdób. Dobra kompozycja często polega na odejmowaniu. Jeżeli coś nie wzmacnia głównego bohatera, prawdopodobnie powinno zniknąć z kadru.

Efektem modułu jest seria kilku zdjęć jednego dania, w których uczestnik świadomie zmienia układ elementów, ujęcie i obecność dalszych planów.

Moduł 7. Praktyczna sesja: od dania do własnego zestawu zdjęć

To główna część warsztatowa. Uczestnicy pracują samodzielnie lub w małych grupach. Każda osoba albo grupa otrzymuje danie i przygotowuje pełną serię zdjęć.

Celem nie jest wykonanie jednego dobrego zdjęcia. Celem jest przejście przez cały proces i stworzenie zestawu, który pokazuje rozwój kadru.

Zakres pracy obejmuje:

wykonanie zdjęcia początkowego,
poprawienie dania,
zmianę tła,
pracę ze światłem dziennym,
próbę ze światłem sztucznym,
dodanie albo usunięcie elementów stylizacji,
zbudowanie pierwszego, drugiego i trzeciego planu,
wykonanie zdjęcia z kilku ujęć,
wykonanie zdjęcia detalu,
wykonanie zdjęcia pokazującego charakter miejsca,
wybór najlepszych ujęć,
krótkie omówienie decyzji, które poprawiły zdjęcie.

Każda osoba lub grupa powinna wykonać kilkanaście zdjęć. Nie wszystkie muszą być idealne. Ważne, aby dokumentowały proces i pokazywały, co zmienia się po każdej decyzji.

Proponowany zestaw zdjęć z tej części obejmuje zdjęcie początkowe, zdjęcie po uporządkowaniu dania, zdjęcie przy świetle dziennym, zdjęcie przy świetle sztucznym, zdjęcie z góry, zdjęcie pod kątem, zdjęcie z poziomu stołu, zdjęcie detalu, zdjęcie z elementem miejsca, zdjęcie z pierwszym planem, zdjęcie z dalszym planem oraz jedno lub dwa zdjęcia wybrane jako najlepsze.

Po wykonaniu zdjęć następuje krótkie omówienie. Prowadzący wskazuje, które decyzje poprawiły zdjęcie, a które nie przyniosły dobrego efektu. Uczestnicy uczą się widzieć nie tylko wynik, lecz także drogę do wyniku.

Moduł 8. Obróbka zdjęć w telefonie

W tej części uczestnicy wybierają kilka najlepszych zdjęć i poprawiają je w telefonie. Obróbka ma być prosta, naturalna i podporządkowana jedzeniu. Nie chodzi o tworzenie sztucznego efektu. Chodzi o przywrócenie apetyczności, koloru, czytelności i nastroju.

Prowadzący pokazuje podstawową kolejność pracy. Najpierw wybór zdjęcia. Potem przycięcie. Następnie poprawa jasności, kontrastu, koloru i balansu między daniem a tłem. Później delikatne podkreślenie głównego bohatera i usunięcie drobnych elementów rozpraszających, jeżeli narzędzie na to pozwala.

Zakres modułu obejmuje:

wybór najlepszych zdjęć z serii,
przycięcie kadru,
wyprostowanie zdjęcia,
poprawę jasności,
poprawę kontrastu,
korektę koloru,
usunięcie niekorzystnego odcienia światła,
delikatne podkreślenie dania,
przyciemnienie zbyt mocnego tła,
rozjaśnienie głównego bohatera,
usunięcie drobnych elementów rozpraszających,
zachowanie naturalnego wyglądu jedzenia.

Można używać podstawowych narzędzi dostępnych w telefonie, aplikacji Snapseed, aplikacji Lightroom w telefonie albo prostych narzędzi graficznych do przygotowania materiału do publikacji. Najważniejszy nie jest wybór aplikacji, lecz zasada: zdjęcie po obróbce ma nadal wyglądać jak prawdziwe jedzenie.

Ćwiczenie polega na przygotowaniu dwóch lub trzech zdjęć po obróbce. Uczestnicy porównują wersję przed i po, a następnie sprawdzają, czy danie wygląda bardziej apetycznie, czy nie zostało przerysowane.

Moduł 9. Subtelne wykorzystanie narzędzi opartych na sztucznej inteligencji

Ten moduł ma charakter wprowadzający. Jego celem nie jest tworzenie sztucznych zdjęć jedzenia ani zastępowanie prawdziwej fotografii obrazami wygenerowanymi przez narzędzia automatyczne. Celem jest pokazanie, jak bardzo delikatnie wykorzystać nowe narzędzia do porządkowania zdjęcia, poprawiania drobnych niedoskonałości i przygotowania materiału do publikacji, bez utraty naturalnego charakteru potrawy.

Najważniejsza zasada brzmi: narzędzie ma pomagać zdjęciu, ale nie może przejąć nad nim kontroli. Jedzenie musi nadal wyglądać prawdziwie, świeżo i wiarygodnie. Zdjęcie nie powinno sprawiać wrażenia wygenerowanego, plastikowego albo oderwanego od rzeczywistego dania.

Zakres modułu obejmuje:

delikatne usuwanie drobnych elementów rozpraszających,
porządkowanie tła,
subtelne poprawianie światła,
lekkie wyrównanie kolorystyki,
przygotowanie zdjęcia do różnych formatów publikacji,
ostrożne rozszerzanie kadru, kiedy jest to naprawdę potrzebne,
sprawdzanie, czy zdjęcie nadal wygląda naturalnie,
rozpoznawanie momentu, w którym poprawka zaczyna wyglądać sztucznie,
zasady odpowiedzialnego używania narzędzi automatycznych w komunikacji gastronomicznej.

W module warto pokazać dwa kierunki pracy. Pierwszy to dobra korekta, która usuwa drobny problem, ale nie zmienia charakteru zdjęcia. Drugi to korekta przesadzona, w której danie zaczyna wyglądać nienaturalnie. Uczestnicy powinni zobaczyć różnicę i zrozumieć, że w fotografii kulinarnej wiarygodność jest ważniejsza niż efektowność.

Ćwiczenie polega na wybraniu jednego zdjęcia i wykonaniu bardzo delikatnej poprawki. Może to być usunięcie drobnego elementu z tła, uporządkowanie krawędzi kadru, lekkie wyrównanie światła albo przygotowanie alternatywnego kadru do publikacji. Na końcu uczestnicy oceniają, czy zdjęcie nadal wygląda jak prawdziwe jedzenie w prawdziwym miejscu.

Efektem modułu jest zrozumienie, że narzędzia oparte na sztucznej inteligencji mogą być użyteczne, ale tylko wtedy, gdy są stosowane z umiarem. Ich zadaniem jest wspierać dobre zdjęcie, a nie udawać rzeczywistość.

Moduł 10. Przygotowanie zdjęć do publikacji

Ostatnia część pokazuje, że zdjęcie powinno być przygotowane z myślą o miejscu publikacji. Inaczej będzie wyglądało zdjęcie do menu, inaczej zdjęcie do mediów społecznościowych, inaczej zdjęcie do wizytówki Google, a inaczej zdjęcie na stronę internetową.

Uczestnicy wybierają kilka zdjęć ze swojej serii i przypisują im zastosowanie. Jedno może być zdjęciem dania. Drugie może pokazywać klimat miejsca. Trzecie może być detalem. Czwarte może nadawać się do relacji. Piąte może być dobrym zdjęciem do promocji dnia.

Zakres modułu obejmuje:

wybór zdjęcia do konkretnego celu,
przygotowanie zdjęcia do mediów społecznościowych,
przygotowanie zdjęcia do relacji,
przygotowanie zdjęcia do menu,
przygotowanie zdjęcia do strony internetowej,
przygotowanie zdjęcia do wizytówki Google,
budowanie małej biblioteki zdjęć lokalu,
wybór zdjęć pokazujących dania, detale i atmosferę miejsca,
zachowanie spójności wizualnej,
unikanie przypadkowych publikacji robionych w pośpiechu.

W tej części warto pokazać, że lokal potrzebuje nie jednego zdjęcia, ale małej biblioteki zdjęć. Taka biblioteka może zawierać dania, detale, składniki, ludzi przy pracy, wnętrze, napoje, sezonowe dodatki i zdjęcia pokazujące atmosferę miejsca.

Efektem końcowym jest wybór kilku zdjęć, które uczestnik mógłby realnie wykorzystać po szkoleniu.

8. Potrzebne wyposażenie

Organizator przygotowuje stanowisko pokazowe dostępne od samego początku szkolenia. Znajdują się na nim realne dania, naczynia, tła, sztućce, serwety, deski, szklanki, zioła, przyprawy i drobne dodatki do stylizacji.

Potrzebne będą również proste narzędzia do pracy ze światłem. Wystarczą białe i czarne powierzchnie, blenda, dyfuzor, uchwyty do telefonu, niewielkie statywy oraz proste lampy LED. Warto pokazać uczestnikom, że dobre efekty można uzyskać przy pomocy niedrogich rozwiązań, które są łatwo dostępne.

Bardzo ważne jest światło dzienne. Sala powinna mieć dostęp do okna albo przestrzeni, w której można pokazać pracę z naturalnym światłem. Równocześnie trzeba mieć możliwość zaciemnienia lub ograniczenia światła, aby pokazać różnicę między światłem dziennym a sztucznym.

Uczestnicy muszą przynieść telefon z aparatem, naładowaną baterię, wolne miejsce w pamięci telefonu oraz zainstalowaną prostą aplikację do obróbki zdjęć. Mogą również przynieść własne przykłady zdjęć z lokalu, które chcieliby omówić.

9. Efekty szkolenia

Po jednym dniu uczestnik wie, jak przejść od przypadkowego zdjęcia dania do świadomie przygotowanej fotografii kulinarnej. Potrafi przygotować jedzenie, znaleźć dobre światło, wykorzystać charakter miejsca, zbudować kadr, wykonać serię zdjęć telefonem, poprawić wybrane ujęcia i przygotować je do publikacji.

Szkolenie pokazuje, że dobre zdjęcie jedzenia nie powstaje przypadkiem. Powstaje dzięki prostym decyzjom, które można zrozumieć, przećwiczyć i powtarzać w codziennej pracy lokalu.